Konu Bilgileri
Konu: Farklı Yaşamlar... Yazar: Sima
Okunma: 159 Yorum: 6
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi
Konuyu Oyla:
  • Derecelendirme: 0/5 - 0 oy
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

#1
Seneler önce sabah erken saatte çalan telefonla uyandım. Telefona doğru giderken içimde fırtınalar kopuyordu. Sabahın bu saatin de gelen telefon dan kötü haberler alacağımı tahmin ediyordum. Telefonu açtım köyden teyzem dedemin çok hasta olduğunu ve hastaneye yatırdıklarını söyledi
Telefonu kapattım ve çok üzgündüm çünkü dedemi çok seviyordum...

Uçak biletlerimiz alınırken hazırlanmaya başlamıştım. Kış mevsimiydi aylardan şubat, gününü tam olarak hatırlamıyorum ama ayın başıydı sanırım. Yola çıktık havaalanına vardığım da kuzenler buradaki teyzemler hepsi gelmişlerdi, ağlıyorlardı... 1 saat 20 dkk lık uçuş dan sonra, nihayet köye varmıştık. Dayım bir minibüs ayarlamıştı bizleri almak için, bindik şehir merkezinde ki hastaneye gittik. Dedemi gördük, kötü görünüyor du. Biraz kaldıktan sonra tekrar minibüse binip köyümüze doğru yola çıktık. Hava öyle soğuktu ki giyindiğim mont üzerimde yok gibiydi. Parmaklarımı hissetmiyordum yüzüm soğuktan sızlıyordu. Dedemlerin evine varmıştık, kalabalık bir grup bizi bekliyorlardı. Soba yanıyordu çayımız sobanın üzerinde demlenmiş hazırdı. Yemek yedikten sonra çayımızı içmeye başladık. Kalabalıkta dikkatimi çeken birşey oldu. Her yaş grubun dan akrabalar vardı. Hiç kimsenin elinde cep telefonu, tablet yoktu. Herkes sohbete katılıp konuşuyordu. Aklıma İstanbul daki ortam geldi, herkesin elinde telefonlar, tabletler, laptoplar. Sohbet pek olmazdı, kim nerede ne yiyor, kim nereyi geziyor vs vs. Konuşulan konular bunlardı çoğunlukla. Sanal ortam da öyle çok vakit geçiriyoruz ki dostu akrabayı sormaz olduk. 3 yaşında ki çocuklar bile tablet elinde gezer oldular. Karanlık çökmüştü soba öyle ısıtmıştı ki evin içini uykumuz gelmişti, yorgunduk erkenden uyuduk. Sabah erken saatte konuşma sesleriyle uyandım, salona gittim kahvaltı hazırdı. Kahvaltıdan sonra hastaneye gittik, bir kaç saat kalıp geri döndük. Annem, teyzemler sırayla dedemin yanında kalıyorlardı. Günler böyle geçti, dedem daha iyiydi. Eve dönmek için biletlerimizi aldık ve döndük.

Yıllar sonra, aile sıcaklığını yaşamıştım. Bu duyguyu yaşamayalı uzunca zaman olmuştu. Bir sobanın etrafın da oturup sohbet etmiştim, internet yoktu. Kim nerede ne yiyor bilmiyordum ve çok mutluydum.

Büyük şehirler de sohbet etmeyi unutmuşuz, dostlarımızı, ailemizi unutmuşuz, tahammülsüz olmuşuz. Köyde doğalgaz, sıcak su yoktu ve yaşam daha da zordu fakat sıcacık bir yuva, sohbet edip birbirini dinleyen insanlar vardı...

Belki sorsam çoğunluk öyle bir hayat istemiyoruz diyecektir. Kendi adıma çok isterdim o hayatı yaşamayı...
 Olduğu kadar, olmadığı kader...
Ara
Cevapla
#2
İnsan doğası gereği sosyal bir varlık olarak yaratılmıştır ve güdüleri bu doğrultuda reaktive olur, Teknoloji çağı gelişim sürecine girdiğinden bu yana insanların kimyası büyük oranda bozulmuştur, hele ki internet çağı ile beraber akıllı telefonlar hayatımıza girince hepten gündelik yaşamda davranışlarımız değişti..

Bu çağ değişimi güdülerimizi değiştirmedi ne yazık ki, Sima bahsettiğin köydeki sade ve naturel yaşam, kişi veya bölge farketmeksizin herkesin içinde barındırdığı bir namzettir ve güdüler süreki bu ihtiyacı hissettirir, fakat gel gör ki insanda alışkanlıklar gibi önü alınmayan bir kuramsızlık hali mevcut..

Sözün özü ne yardan geçeriz nede ser`den, yani ne sadeliğe özlemden uzak durabiliriz nede teknolojiden Smile)
Ara
Cevapla
#3
Selam. Simam canim kardesim cok haklisin bu konuda.
Ne kadar akilli tel kullanmaya baslayiriksa o kadarda sanki öz aklimizi kayb edirik.
Hic sevmediyim bi deyim vardi buyuklerimizden,bu yeni nesl şoyle böyle-beyenmezdiler,şimdi mende malesef onlar kimi konuşacam..Cidden insanlik robotlaşır,uzaklaşırık bir birimizden.Artik özel gunlerde telden,wpdan,viberden,skpiden bi mesaj yeterli sanilir.
Etrafa böyle bi nezer salsak ,kulakcilik kulakta,başlarida öne eyilmiş tele bakarak yuruyuruk...bi ucuruma dogru.

Sacma sapan oyunlar var gencler,cocuklar oynayir,kendilerine zarar veriller,allah korusun belli bi leveldede özlerini ölduruller( artik ne belasa

Tabiki teknolojininde cok guzel tarafi var,temamen yok olmasini asla istemem.Guzel ,kontrollu sekilde kullandikta sonra cok super bi seySmileBizde evde net kesilende sanki hayat dururSmile
Sayin Astiages dediyi kimi,vazgecebilmirik .

*Simam yureyine saglik canim,tsk edirem.*
Ara
Cevapla
#4
Büyükşehirde yaşayan insanların Tek isteği var emekli olunca Köye yerleşip yaşamak .....
Aklımı kaybettim Hükümsüzdür..
Cevapla
#5
Jin cim sence büyük şehirlere alışan insanlar, köyler de yapa bilirler mi ?
 Olduğu kadar, olmadığı kader...
Ara
Cevapla
#6
Yaparlar canım buralarda çok örneği var..
Aklımı kaybettim Hükümsüzdür..
Cevapla
#7
Liza ben teşekkür ederim canım okuduğunuz için Smile

Herkes mutlu olduğu yerde yaşamak istiyor, maalesef istesek de bunu yapamıyoruz Sad
 Olduğu kadar, olmadığı kader...
Ara
Cevapla


Farklı Yaşamlar... Konusu Araçları
Direk Link
HTML Link
BBCode Link
Paylaş


Hızlı Menü: